تبلیغات
[RB:Code_Popup] کیوکوشین کاراته ماتسویی - احتیاط بیش از حد
 
درباره وبلاگ


بـسـم الله الـرحـمـن الـرحـیـم

به وبلاگ کیوکوشین کاراته اندیمشک (باشگاه رزمی رامین) خوش آمدید.

این وبلاگ متعلق به باشگاه رزمی رامین است.

تک تک نظرهای شما بازدیدکنندگان محترم برای من بسیار ارزشمند است.

امیدوارم با دادن نظرات و انتقادات خود جهت بهبودی هرچه بهتر وبلاگ راهنمایی کنید.

لطفا" در نظرسنجی وبلاگ شرکت فرمایید.

به دلیل به روز بودن وبلاگ از صفحات دیگر نیز بازدید فرمایید.

برای شادی زنده یاد شیهان علیرضا حاجی پور صلوات بفرستید.

مدیر وبلاگ : reza papi
نویسندگان
نظرسنجی
شما در كدام سبك كیوكوشین فعالیت می نمایید؟













آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کیوکوشین کاراته ماتسویی
باشگاه رزمی رامین اندیمشک
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
جمعه 19 اسفند 1390 :: نویسنده : reza papi

متن زیر به قلم کریستوفر کیل یکی از هنر جویان قدیمی کیوکوشین کاراته نگاشته شده که سالها قبل این رشته را به همراه شیهان نا کا مورا نزد سوسای اویاما آموخته است.نکته ای که او به آن اشاره میکند،همان است که سوسای بسیار بر آن تاکید داشت و آن رامشخصه اصلی در کیوکوشین می دانست. از این رو مطالعه ی آن برای علاقه مندان خالی از فایده نخواهد بود.به عنوان یک هنر جو تا زمانی که در هنر های رزمیآماتور هستیم می بایست هنگام تمرین با حریف خود مراقب تکنیکهایمان باشیم تا باعث صدمه رساندن به او نشویم.با این همه پس از رسیدن به یک درجه مشخص احتیاط بیش از حد میتواند نتیجه منفی داشته باشد.

کیوکوشین کاراته اندیمشک

...به ادامه مطلب مراجعه کنید...

سال 1961 که من در توکیو زندگی می کردم کاراته رانزد سوسای اویاما فرا گرفتم. در آن زمان سازمان کیوکوشین کاراته کوچک بود سالن تمرینات اصلی تمرینات در یک ساختمان چوبی قدیمی در منطقه ((ایکی بوکورو))در توکیو واقع شده بود.ما 30 نفر هنرجو بودیم که هقته ای سه بار برای تمرین بعد ظهرها به آنجا می رفتیم.تمرین سخت و سنگین بود و گاه خشونت آمیز،به خصوص هنگام مبارزه دستان برهنه بدون هیچ پوشش یا محافظ و حتی بدون محافظ پا مبارزه می کردیم و من همیشه صدمه میدیدم چرا که بعضی از کمربندهای مشکی خیلی سخت ضربات را به حریف وارد می کردند.

روز اول سوسای اویاما مرا به کناری برد و به هنر جوی ژاپنی جوانی معرفی کرد.نام او تاداشی ناکامورا بود.خیلی زود با یکدیگر دوست شدیم وهمدیگر را قبل از تمرین ملاقات می کردیم.هیچ یک از ما زبان زبان یکدیگر را به خوبی صحبت نمیکردیم به همین دلیل از دستهایمان برای برقراری ارتباط استفاده میکردیم.هر کدام از حرکات مبین معنی خاصی بود.ناکامرا به هنگام به تمرین بسیار جدی بود(وی در آن زمان دان 2 بود)و هنگامی که سوسای حضور نداشت او کلاس را اداره می کرد. ناکامورا در زمان مبارزه هیج گاه آرام نمیگرفت بسیاری اوقات ضربه ی مواشی گری او به بدن من آن قدر سنگین بود که درد آن تا مغز استخوانم نفوذ میکرد.اوبه لحاظ تکنیک یکی از بهترینها بود و به نظر میرسید هیچ گاه نمیتوانم از ضربات دست و پایش در امان باشم.

چند ماه بعد،یک روز قبل از تمرین با او او نشسته بودیم و سوبا (نوعی سوپ رقیق ماکارونی ژاپنی)میخوردیماز او پرسیدم چرا همیشه به من خیلی سنگین ضدبه میزند او جواب داد:چون من دوست تو هستم.زمان زیادی طول کشید تا فهمیدم منظور او چه بود.اما به تدریج متوجه شدم که ضرباتی که وی هنگام تمرین به من میزد حساب شده میباشد.ممکن بود در اثر آن ضربات زمین بخورمیا گیج شوم اما هیچ گاه صدمه جدی ندیدم.در حالی که دیگران به دفعات سعی می کردند به من صدمه برسانند این کار را هم انجام میدادند.

علاوه بر این با گذشت زمان متوجه شدم که حق با او بود .اگر شما یک هنرجوی رزمی هستید بعد از یک درجه معین اگر قدرت حملات شما بیش از حد ضعیف باشد کمک به حریف تمرینی خود نمی کند(این اصلاً به نفع او نیست)آنچه می خواهم بگویم این است که تقریباً در هر هنر رزمی که دو کمربند سیاه در تمرین رو به روی یکدیگر قرار می گیرند،چناچه از یکی از آنها خواسته شود یک مشت یا هر تکنیک تهاجمیدیگری را اجرا کند اگر ضربه آرام،ضعیف یا نا درست اجرا شود به نفر مقابل صدمه یا ضرر خواهد رساند.من مدارس رزمی بی شماری دیده ام،در کاراته،آیکیدو،جودو،کونگ فو و...که حریف تمرینی حمله ای انجام می دهد که چیزی شبیه به تای چی نه به نظر می آید ،آرام و دور از هدف.اغلب اوقات اگر ضربه تمرینی مشت مستقیم به صورت باشد،ضربه به کنار سر تشانه گیری و نواخته می شود.چنین ضربه ای چیزی به حریف تمرینی نمی آموزد.با وجود این که شما هیچ گاه نباید عمداً حریف تمرینی خود را با خطر مواجه نمایید.قدرت،سرعت،تکنیک مورد استفاده می بایستی بر اساس درجه و توانایی های حریف تمرینی تنظیم شود.از این رو است که توانایی او بهبود می یابد و می آموزد که چگونه با حملات قوی تر بر خورد کند.

به هر حال اگر یک هنرجو به کار کردن سست و غیر واقعی عادت کند برای مبارزه واقعی آماده نخواهد شد،جایی که که حریف تمرینی همکاری نمی کند بر حریف مقابل هم اثر معکوس می گذارد زیرا اگردائماً حملات اوآرام و بی اثرباشد حریف نیز عادت می کند تکنیکها را این گونه اجرا کند. آن ضرب المثل که می گوید:شما همان کسی می شوید که تمرین می کنید.یکی از دوستان خوب من اغلب داستان یک مرد آمریکایی را که کمربند مشکی آیکیدو داشت نقل می کرد: شبی بعد از تمرین مرد برای سوا شدن خودرواش که یک وانت سر پوشیده بود و در کنار کنار خیابان پارک شده بود و شخصی ولگردی را در حال جستوجو داخل ماشین اش ما یابد. مرد داخل قسمت بار ماشین با دزد رو به رو می شود.دزد در حالی که جاقویی در دستش بود از ماشین بیرون می آید و با کارد ضربه ای به سینه ی وی می زند و موجب مرگ آیکیدو کار میشود.وی قادر نبود یک حمله ساده با چاقو را از جلو دفاع نماید جیزی که احتمالاً هزاران بار قبلاً در دوجو تمرین کرده بود.پس زمانی که با یک حریف کمربند سیاه روبرو می شوید حریف تمرینی خود را به واکنش و دفاع واقعی وادار کنید این یعنی یک دوست واقعی بودن





نوع مطلب : عـمـومـی، آمــوزش، اخبار، 
برچسب ها : کیوکوشین کاراته اندیمشک، احتیاط در کیوکوشین،
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب